مادر

گویم رقیه واشکم روان شود

دخت سه ساله؛مگر قدکمان شود

عمری است در غمش دل غمین شود
آه از دختری که درکودکی یتیم شود

ای بی مروتان؛داستان کرب بلا بازگو شود
آیاسهم بی قراری کودکانه،سرپدرشود؟

وای از بهانه اش هرجگر کباب شود
سنگ گربود ز اشک طفل نرم شود

من بی گمان یقین برم دراین حادثه تلخ
هرکافری وزاین عمل بس ناتوان شود

کس نداند که قلب این نامردمان
ازجنس چیست که نفوذش محال شود

*بانوی منتظر*

مادر...

گویم رقیه و اشکم روان شود

دخت سه ساله؛ مگر قدکمان شود

آری رسم نامردمان اینگونه است
باسیلی وکتک پذیرایی میکنند

گر کودکی بهانه پدر میگرفت
با سربریده پاسخ آن را میدهند

حالا ک قصه ما به " سر " رسید
آرام گرفت شاپرک در کنار پدر

داستان پر غصه واندوه کربلا
با پرکشیدن او دوچندان رنگ غم گرفت

شهادت حضرت رقیه تسلیت باد

*بانوی منتظر*

مادر...

نام حسن با غم عجین شود
از غربتش دل بسی غمین شود

ای کشته شده به زهر جفا حسن
ای پاره پاره جگرسوخته ات حسن

این بود رسم کرامت وآقایی ات
اینگونه داده اندجواب آل طاهاییت

تابوت تیرخورده وقبربی حرم
سهم تو شد بجای آن همه جود و کرم

شهادت امام حسن مجتبی تسلیت باد.

*بانوی منتظر*

مادر...

محرم/امام حسین سفره نوکری جمع کرده اند بساط دربه دری پهن کرده اند هربی پناه و پر زگناه دراین ایام چشم ودل سپرده به راه کرده اند هرعاشقی مزد این دوماه بردر خانه شه کربلا حواله کرده اند چه محرم چه ص مادر...

اتل مَتل یه دخترپَرمیزنه دلش؛ پَرچشاشو دوخته بر دَربیاد براش یک خبرچندساله نیست از پدرنام و نشون و اثرشاید توی شهر دور میدرخشه همچون نورشاید شبیه مادرنداره هیچ سنگ قبرشاید تنش کرده گیرتو آتیشا ی مادر...

هیچگاه در"خیالم"نمی گنجید فصل خزان برایم اینگونه دلبرانه تداعی وجود کند واینچُنین برای رفتنش بی قرارباشم؛فصلی مملو از:لطافت،زیبایی،رنگ،حس ودلتنگیمگر چه خلصتی درونت نهفته است که تمام عاشقانه ها رادرآغو مادر...

یاس نیلیگفتمش نقاش را نقشی بکش ازدردوغمآتش ودیوارو در با صورت نیلی کشیدگفتمش از یاری دلدار هم طرحی بزنپا برهنه کنج کوچه فاطمه تنها کشیدگفتمش از آه وناله پرده برداری نمااشک های دخت پیغمبر کنارقبرباب مادر...

"مهرت اجازه داد که مادر بخوانمت"تقدیم به مادرم حضرت زهرا"مادر"بانوی برتر ودخت پیمبر استروز تولد دردانه ی احمد استخلقت بانام او عجین میشودجنت به بهانه او معنا شده استزهرا بهانه آفرینش ارض وسمافرخنده می مادر...